« Voetbal is uuuh... me roeping | Main | Slechte school van goede smaak »
zaterdag
okt222016

Een keer in de week Pippi

Ik drink alleen als het gezellig is. En als ik een lange nacht zit te schrijven. Bij elkaar opgeteld is dat gemiddeld vier avonden per week. Van die vier drink ik er twee zoveel dat ik er de volgende dag last van hebt – een dof, bonkend hoofd, een lichaam dat zich lamgeslagen voortsleept. Die straf, die steeds zwaarder lijkt te worden (de leeftijd, de leeftijd), wilde ik graag een tijdje ontlopen. De herfst lag grijs en verkouden voor me, hoe heerlijk zou het zijn om die zonder keelpijn en katers te doorstaan?

Aldus, zodoende, besloot ik een maand geen alcohol te drinken. Geen wijn, geen bier, geen gin-tonic, niks.

Ik begon op de laatste maandag van september, zodat ik op tijd klaar was om het glas te kunnen heffen op mijn jarige kinderen (beide van eind oktober). De eerste dagen verliepen moeiteloos, ik ging vroeg naar bed en werd ’s ochtends zo helder wakker, dat ik als een dolle aan het werk ging.

Het weekend brak aan, er kwamen vrienden eten. Ik stortte me op het koken en liet manlief de flessen ontkurken. Toen ik het rond half elf wel welletjes vond, werd er van wijn overgegaan op whisky. Steeds luider werd er gevochten om het hoogste woord, de ene hilarische anekdote overtrof de andere. Ik zat aan. Zo voelde het. Ik besefte dat ik normaal gesproken even ongeremd was, maar waar bleef ik nu, met mijn gewiekste grappen en verhalen? Niets, kwam er bij me op, behalve dat ik naar bed wilde. Uiteindelijk piepte ik er tussenuit. Ik geloof niet dat iemand er iets van gemerkt heeft.

De volgende dag had ik een verjaardag, en ook daar wist ik niet hoe me tot de beschonkenen te verhouden. Ik posteerde me bij de hapjestafel, waar het relatief rustig was, en terwijl ik achtereenvolgens een half Turks brood met hummus, een bak pinda’s en een stuk brie verorberde, zag ik toe hoe er werd gedronken, gelachen en gedanst, en iedereen elkaar dweilend om de hals viel. Het woord nuchter laat zich omschrijven als kalm, bedaard, matig, beraden, realistisch; dat was precies hoe ik alles bezag. Godsamme, wat vond ik het allemaal saai.

De Zweedse schrijver Johan Johansson zei: iedereen wil Pippi zijn, maar uiteindelijk worden de meeste van ons Tommie en Annika. Ben ik met drank Pippi, en zonder drank Tommie en Annika? Het is godsgeklaagd, maar ik vrees van wel. Volgende week mag ik weer. Ik zal de champagne openen met een zwaard en drinken op mijn kinderen. Ongematigd en onbedaard. En zo zal ik blijven. Een keer in de week. Vaker niet. Om met Pippi te spreken: ik heb het nog nooit geprobeerd dus ik denk dat ik het kan. 

 

Reader Comments

There are no comments for this journal entry. To create a new comment, use the form below.

PostPost a New Comment

Enter your information below to add a new comment.

My response is on my own website »
Author Email (optional):
Author URL (optional):
Post:
 
Some HTML allowed: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <code> <em> <i> <strike> <strong>